Pages

ZAHİR

11.05.2011
Bazı şeylerin gitmesine izin vermek işte bu nedenle çok önemlidir. Onları serbest bırakmak. Gevşek olanı kesmek. İnsanların hiç kimsenin işaretli kağıtlarla oynamadığını anlaması gerekiyor; bazen kazanırız ve bazen de kaybederiz. Hiçbir şeyi geri almayı bekleme, yaptıkların için takdir edilmeyi bekleme, ne kadar zeki olduğunun keşfedilmesini bekleme ya da aşkının anlaşılmasını. Daireyi tamamla. Gururlu, yeteneksiz ya da kibirli olduğun için değil sadece artık onun senin yaşamında yeri olmadığı için. Kapıyı kapat, plağı değiştir, evi temizle, tozdan kurtul. Geçmişte olduğun kişi olmayı bırak ve şu anda kimsen o ol.


ZAHİR
PAULO COELHO



Görsel: Flickr

19 sayfa ekleyen:

novella / विश्व dedi ki...

öyle bir güne, öyle bir an'a denk geldi ki alıntı... hem de zahir... hem de zahirden... hem de derinden... öyle işte.

ELİF dedi ki...

Çok severek okuduğum romanlardan.
Evi kapatıp,tozdan kurtulamadığının kanıtı olan cümlelerle dolu..

Kırmızı Çizmeli Kedi dedi ki...

birini çok seversen serbest bırak. dönerse vur tekmeyi kıçına. yapışkan mıdır nedir... dönmezse de artık başka birini bulursun tekme atacak. evet çok edebi yorumlar yapıyorum bugünlerde. bilmiyorum ki ne olacak benim bu halim. eskiden güzeldi bu kitap, okuduğumda. şimdi de güzeldir de tabi pek bu tip şeyler okuyacak kıvamımda değilim heh:)

losstime dedi ki...

kendi blogumda da aynen yazdığım gibi budur işte :) sayende gülümseme oluştu yüzümde

özlem dedi ki...

Çok doğru ve yapabilmek gerekli kesinlikle:)

Çığlık... dedi ki...

geçmişten kurtulabilmek marifet gerektiriyor kanımca...Öylesine yoksunum ki, kıyımdan köşemden bile geçmiyor bu marifet.Keşke tozlardan arınmayı becerebilsek.

gece dedi ki...

beynim zahirler yaratmaya programlanmış gibi hissediyorum bu aralar..

başarabilsek keşke bırakmayı.. ah bi isteyebilsek...

guguk kuşu dedi ki...

ben hep bu gevşemiş bağları birbirine düğümlemeye çalıştım, aman kopmasın....diye.
ama son yaşadığım olaylarla bunun ne kadar da yanlış olduğunu gördüm.

beenmaya dedi ki...

@novella / विश्व: bazen gözünün önündekini bile göremez ya insan, bildiğini unutur, anladığına ilk defa karşılaşmış gibi bakakalır. işte öyle zamanlarda bir işaret gibi geliverir kelimeler bazen bir başkasından. gelir de gösterir sana olanı biteni, hatırlatır zaten bildiğini, bir kere daha altını çizer anlamış olduğunun. bazen böyle zamanlara ihtiyaç duyar insan. kendinin tıkanıp kaldığı anlarda o tıkanıklığı açacak kelimelerin kendisine çarpmasına, çarptırılmasına. işte öyle bişi...

beenmaya dedi ki...

@ELİF: yazarın en sevdiğim ve belki de tek sevdiğim kitabı diyebilirim sevgili ELİF...:))

beenmaya dedi ki...

@Kırmızı Çizmeli Kedi: bu kitap hala pek güzel kedicik ama artık sen de bir başka güzelsin :))

beenmaya dedi ki...

@losstime: bence de ve bende de :))

beenmaya dedi ki...

@özlem: çok doğru ve bir o kadar da zor işte...

beenmaya dedi ki...

@Çığlık...: hepimiz için geçerli bu sevgili Çığlık. emin ol bu marifete sahip çok fazla insan yoktur yeryüzünde...

beenmaya dedi ki...

@guguk kuşu: ne kadar söylenirse söylensin yaşamadan, bizzat içinde olmadan anlaşılamıyor tam olarak bazı şeyler sevgili guguk kuşu. dilerim kopması gereken bağların kopmuş ve yeni bağların almıştır hayattaki yerini...

EMİNE ÖZTÜRK dedi ki...

uzun zamandır okumayı istediğim kitaplardan.... paylaşımına teşekkürler...

beenmaya dedi ki...

@EMİNE ÖZTÜRK: o zaman mutlaka okuyun derim ben de...teşekkürler benden. sevgiler...

Efsa dedi ki...

Çok güzelmiş. Dayanamadım bende paylaştım ve ileriki zamanlarda paylaşmak üzere ayırdım.

Aslında okuduğum ilk romanlardan ama nedense hatırlamıyorum romanı.

beenmaya dedi ki...

@Efsa: tekrar okuyacağım kitaplardan biri hatta benim için...